Hangi akıl kimden ermiş
(Hangi akıl kimden ermiş)
Kimmiş deli kimmiş derviş
Rızkı bol der kimin yokmuş
Sende aynı bende bende
Yarın toprağa verende
(Yarın toprağa verende)
Bende yolcu sende sende
» devamı
yavuzkorkmaz
Fersiz gözlerinde bir katre ışık,
Belki bir umudu müjdeler anne.
Gel gör ki dünyada her şey karışık,
Güneşe kapalı perdeler anne.
Yolların sonuna erdi kafile,
Peşinden yürüdük koştuk nafile.
Gün süzüldü çoktan indi sahile,
» devamı
Adama insan ol verme bir an fırsat
Başına ya taç olur, ya da musibet
Alay edip gülen hiç alır mı ibret
Vakitsiz nasihatin sonu fos çıkar...
Tarihi geç lafa kar etmez hiç lügat
Herkeste yüz varda kim halde yok sürat
Ar bilmez yüzsüzü zorla dize getir
Ne kötek nede laf boşa bil fos çıkar...
» devamı
yavuzkorkmazGülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye;
Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye..
Anılarından kale yapıp sığınsa bile,
Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye.
» devamı
seni bulmakdan önce aramak isterim
seni sevmekten önce anlamak isterim
seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
sana hep hep yeniden başlamak isterim
» devamı
Seni dağladılar, değil mi kalbim,
Her yanın, içi su dolu kabarcık.
Bulunmaz bu halden anlar bir ilim;
Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık.
Sensin gökten gelen oklara hedef;
Oyası ateşle işlenen gergef.
Çekme üç beş günlük dünyaya esef!
Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık!
» devamı
seni yaşıyorum
karşımda sen varsın
içimden geldiği gibi
sigaramın dumanındaki o sessiz sinemada
sende gördüm istanbulu
tarif edilmezliğin ortasında
seni yaşıyorum
o sessiz sinemada
istanbulu ve seni
» devamı
ŞAİR: Mustafa Denizin kaleminden
Melul Melul
Geçmişi ararım esen yellerde
Divane olmuşum yol melul melul
Mahkumum kadere gurbet ellerde
Gözümde yaşlarım sel melul melul
Sılamı özledim hasret çekerek
» devamı
ŞAİR: Mustafa Denizin kaleminden
Bilemezsin
Kafamı hayır şerrine
Nasıl yordum bilemezsin
Aradım hakkın sırrına
Nasıl erdim bilemezsin
Gelmez idim ipe sapa
Nezaket yok çok da kaba
» devamı